Tu także, a jednak…

Ta noc też czarną czesze czuprynę

i welon gwiezdny na niej układa

i księżyc wolno sennym swym krokiem

na nocną wartę z cicha się skrada.

 

Wiatr także huczy swoją melodię

jakby na flecie w tubie komina

i kot po cichu, prawie bezdźwięcznie

na parkan stary wolno się wspina.

 

Tu także sowa wraz z echem leśnym

grają w warcaby na mchu puchowym,

aby nie zasnąć przez sen trącani

i ruszyć w czerni nocnej na łowy.

 

Tu także, jednak tam inna mroczność,

sen, migot gwiezdny i twarz księżyca,

tam noc też w czerni swojej spowita,

lecz mimo wszystko ma inne lica.

One thought on “Tu także, a jednak…

  1. piękny wiersz o charakterze opisowy może być aurą dla zakochanych lub inspiracją dla malarzy lub ilustratorów książek .poezja wysokich lotów utalentowanej poetki

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *